تحلیل پدیدارشناختی نقش مواد و منابع آموزشی در آموزش دینی دوره ابتدایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه آموزش علوم تریتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14 665 تهران، ایران

10.48310/qej.2025.20423.1068

چکیده

تعلیم وتربیت دینی شکلگیری شخصیت یکپارچه دینی در فراگیران است. رسیدن به این مهم نیازمند مواد و منابع آموزشی مناسب می باشد. هدف: این پژوهش، واکاوی تجارب زیسته آموزگاران و متخصصین علوم دینی و تربیتی در خصوص نقش مواد ومنابع آموزشی در آموزش دینی در دوره دوم دبستان می باشد. روش پژوهش: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی می باشد. به منظور گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته با آموزگاران و متخصصین علوم دینی و تربیتی استفاده شد و به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش کدگذاری و مقوله بندی استفاده گردید. یافته ها: متخصصین اصول ناظر بر انتخاب موثرترین مواد ومنابع آموزش دینی را شامل اصول اصل با قرآن نگاه کردن نه به قرآن نگاه کردن و توسعه دین داری می دانستند. همچنین مواد، منابع و ابزارهایی که به منظور ترغیب وجلب توجه و تفهیم و تعمیق یادگیری دانش آموزان توسط آموزگاران مورد استفاده قرار می گرفتند شامل دو مقوله منابع عینی و محسوس و منابع تکمیلی می شدند. نتایج: مواد و منابع آموزشی باید هم درگیری عاطفی، ذهنی و عملکردی دانش آموزان را با مفاهیم یادگیری افزایش دهند و هم قابلیت ها و توانایی های معلمان را افزایش دهند. بنابراین انتخاب مواد و منابع آموزشی در آموزش دینی باید بسیار مهم و هوشمندانه باشد.

کلیدواژه‌ها