بازخوانی نرمش قهرمانانه از دریچه تکوینی– تشریعی و کاربست آن در ساحت تعلیم و تربیت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، قم، ایران

2 گروه آموزش الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان

10.48310/qej.2025.18506.1053

چکیده

مسأله "نرمش" و واژگان همسوی آن – شامل تغافل، تجاهل، انعطاف، مدارا، کوتاه آمدن، چشم پوشی و ... – و کارکرد آن در ساحت تعلیم و تربیت، از مسائلی است که از دیرباز، مورد توجه آدمی بوده است. کلیدواژه "نرمش قهرمانانه" – در مقابل نرمش ذلیلانه - را امام خامنه‌ای، نخستین‌بار در تاریخ پانزدهم مرداد 1375 در دیدار مسؤولان وزارت امور خارجه، مطرح نمود(تاریخچه). با این حال، ضوابط آن – حتی در نظام جمهوری اسلامی نیز – بصورت مدوّن در دسترس نیست(پیشینه). هدف اساسی از این پژوهش، تبیین بنیان‌های تکوینی - تشریعی نرمش قهرمانانه و کاربست آن در ساحت تعلیم و تربیت است(هدف). اهمیت پرداختن به این مسأله، از این جهت است که انسان‌ها ضرورت دارد بدانند اولاً چه زمان نرمش کنند یا نکنند؛ ثانیاً کدام نرمش را قهرمانانه، مثبت، مبتنی بر اهداف و آرمان‌های پسندیده بنامند؛ و کدام را قهقرایانه، منفی، ذلیلانه و ناپسند نام نهند؛ ثالثاً این نرمش، چه کاربستی در ساحت تعلیم و تربیت دارد(اهمیت). یافته‌های پژوهش، نشان داد که نرمش قهرمانانه، ریشه در نظام تکوین و تشریع دارد. نرمش قهرمانانه، کارکردهای برجسته در نظام تعلیم و تربیت رسمی و غیررسمی است(یافته). نتایج پژوهش، حکایت از آن دارد که فرضیه های پژوهش، به اثبات رسید(نتیجه). تحقیق حاضر، به روش توصیفی و تحلیلی، به سامان رسیده است(روش). هرگونه نرمش یا عدم نرمش، لازم است مبتنی بر نظام احسن تکوین و مبانی پذیرفته‌شده با شاخص جهان‌بینی و ایدئولوژی توحیدی باشد و البته قاعده‌مند و بومی سازی شده(پیشنهاد).

کلیدواژه‌ها